Priredila: Miona Kovačević; Fotografije: Promo
Od pre nekoliko dana Rim nudi posetiocima uzbudljiv nov način da dožive jedan od najpoznatijih antičkih spomenika.
Muzej Ara Pacis pokrenuo je 27. marta imerzivno multimedijalno iskustvo „Oltar se (raz)otkriva“ koje ovaj čuveni spomenik pretvara u dinamično putovanje kroz istoriju, kombinujući videomapiranje, zvuk i priču.
Umesto da Aru Pacis obilaze kao statičan relikt, novi projekat poziva posetioce da se kreću pažljivo osmišljenom rutom oko i unutar spomenika, dok slušaju naraciju obogaćenu glasovima ličnosti iz različitih epoha, uključujući kolekcionare iz 16. veka, arheologe i restauratore koji su igrali ulogu u njegovom ponovnom otkrivanju.
Kako se priča razvija, svetlosne projekcije oživljavaju mermerne reljefe, prateći njihove konture i otkrivajući detalje koje je često teško uočiti, pa se stiče utisak kao da je sam spomenik oživeo.
Pored vizuelnog efekta, kojem doprinosi osam laserskih 4K video-projektora, u prvi plan su stavljena i naučna istraživanja, naročito kroz ponovno uvođenje boje. Iako Ara Pacis danas deluje kao bela mermerna građevina, studije zasnovane na laboratorijskim analizama i poređenjima sa rimskim slikarstvom iz tog perioda, naročito pompejskim, ukazuju na to da je oltar nekada bio živopisno obojen.
Koloracija biljnih elemenata omogućena je i zahvaljujući važnom istraživanju koje je 2010. godine identifikovalo više od 50 biljnih vrsta koje zaista postoje u prirodi.
Posetiocima će biti ponuđena u potpunosti naučno utemeljena rekonstrukcija njegovog prvobitnog izgleda.
Priča o spomeniku se odvija u etapama, počev od njegovog nastanka u vreme imperatora Oktavijana Avgusta i njegove veze sa mitovima o osnivanju Rima, nastavljajući se kroz detaljne scene procesije sveštenika i carskih figura uklesanih duž njegovih stranica, bogato ukrašene frizom sa biljkama i životinja, simbolima obilja i obnove.
Završni deo posete prati kasniju istoriju spomenika, od njegovog zatrpavanja i vekova zaborava do ponovnog otkrića u renesansi i konačne rekonstrukcije u modernom dobu.
Gradski zvaničnici ovaj projekat vide kao deo šireg napora da se kulturno nasleđe Rima učini dostupnijim i privlačnijim kroz inovativne tehnologije. Gradonačelnik Roberto Gvaltijeri opisao ga je kao novi način razumevanja jednog od najvažnijih spomenika grada, dok je gradski sekretar za kulturu Masimilijano Smeriljo istakao njegovu sposobnost da poveže prošlost i sadašnjost na način blizak savremenoj publici.
Program „Oltar se (raz)otkriva“ održavaće se između 20 i 23 sata, od petka do nedelje, u malim vođenim grupama, u trajanju od približno 45 minuta, na italijanskom i engleskom jeziku.
Ulaznice su dostupne onlajn i na odabranim lokacijama širom grada, uz preporuku da se rezervišu unapred zbog ograničenog kapaciteta.
Ara Pacis je oltar posvećen rimskoj boginji Mira (Pax) koji je podigao rimski Senat između 13. i 9. godine pre n.e. u čast povratka Oktavijana Avgusta iz Galije i Hispanije.
Oltar se prvobitno nalazio na severoistočnom delu Marsovog polja, u neposrednoj blizini Via Flaminia, zajedno sa Avgustovim mauzolejem i Avgustovim sunčanim satom.
Izrađen je od najfinijeg mermera iz Karare i sastoji se iz dva arhitektonska dela: samog oltara (ara), koji je izdignut na postolje pomoću nekoliko stepenika, i pravougaonog zida koji ga okružuje sa sve četiri strane, sa otvorima na istoku i zapadu.
Na ostalim reljefima su razne mitološke i religiozne predstave, a čitav spomenik urađen je u helenističkom stilu, sa atinskim Partenonom kao očiglednim uzorom.
Spomenik je propagandnog karaktera sa idejom veličanja cara Avgusta i njegovih zasluga.
Dve svečane procesije prikazane su na severnom i južnom zidu u reljefu. Na južnom je predstavljen car Avgust sa članovima porodice i predstavnicima četiri sveštenička reda, a na severnom su senatori i njihove porodice. Svi se kreću ka glavnom oltaru gde su se prinosile žrtve.
Vekovi su prekrili spomenik, sve do 1568. kada su ponovo otkriveni njegovi fragmenti u blizini bazilike San Lorenco kod današnje ulice Via del Corso.
Mnogi od tih prvih otkrića kasnije su premešteni u zbirke Vile Mediči, Vatikana, Uficija i Luvra.
Novi fragmenti pronađeni su 1859. godine tokom iskopavanja ispod pozorišta Olimpija, kada su naučnici zaključili da ti novootkriveni delovi pripadaju istom spomeniku kao i raniji nalazi.
Velika prekretnica dogodila se 1903. nakon što je Fridrih fon Dun identifikovao nove reljefe kao delove Are Pacis. Nakon što su iskopana dodatna 53 fragmenta, približno polovina sačuvanog materijala, radovi su obustavljeni iz bezbednosnih razloga.
Planovi urbane obnove Rima takođe su uticali na istoriju lokaliteta. Godine 1909. italijanska vlada odobrila je rušenje više zgrada oko Avgustovog mauzoleja kako bi se on ponovo učinio vidljivim. Posle Prvog svetskog rata, 1918. godine, Oreste Matirolo, predsednik Pijemontskog društva za arheologiju i likovne umetnosti, predložio je da se svi poznati fragmenti objedine kako bi se rekonstruisao oltar.
U februaru 1937. italijanska vlada na čelu sa Musolinijiem naložila je iskopavanje i rekonstrukciju Are Pacis povodom 2000. godišnjice rođenja Avgusta. Inženjeri su primenili inovativne tehnike, uključujući zamrzavanje približno sedamdeset kubnih metara zemljišta ispod tadašnjeg bioskopa Činema Nuovo Olimpija, kako bi bezbedno izvukli preostale fragmente.
Sledeće, 1938. godine, ceo oltar je premešten u muzej koji nosi njegovo ime.
PROČITAJTE I:
VIRTUELNA ŠETNJA KROZ ERMITAŽ → VIDEO
ARHITEKTONSKI BISERI EVROPSKIH GRADOVA
OBNOVLJEN KRALJIČIN VRT U VERSAJU
Svi sadržaji na portalu magazina Kaleidoskop media su besplatni, a sajt se finansira isključivo donacijama čitalaca i prijatelja.
Podržite rad našeg magazina OVDE
Komentari