Eparhija raško-prizrenska i kosovsko-metohijska danas je saborno i molitveno, kao što su radili i naši slavni preci predvođeni Svetim Nemanjićima, u Crkvi Svetih apostola Petra i Pavla kod Novog Pazara proslavila dva značajna jubileja – 1.000 godina od prvog pisanog spomena Raške eparhije i osam vekova samostalnosti Srpske pravoslavne crkve.
Svetu arhijerejsku liturgiju služili su Visokopreosvećeni Mitropolit crnogorsko-primorski g. Amfilohije, Preosvećena gospoda: raško-prizrenski Teodosije, žički Justin, polaško-kumanovski Joakim, mileševski Atanasije i zahumsko-hercegovački Dimitrije sa sveštenstvom i vernim narodom.
U liturgijskoj besedi Presvećeni vladika Justin je je rekao da je danas dan velike radosti jer su se spojila ova dva jubileja naše Crkve i to su događaji koji pravoslavnima daju mogućnost da se raduju, jer i apostol Pavle kaže: Radujte se u Gospodu svagda, i opet velim: Radujte se! On je naglasio da je naša vera, vera radosti i svetlosti, vera nade u ono što nam je Gospod obećao.
Njegovo visokopreosveštenstvo Arhiepiskop cetinjski i Mitropolit crnogorsko-primorski gospodin Amfilohije je istakao da u Crkvi Svetih apostola Petra i Pavla ovaj sabor traje od vremena Svete braće Kirila i Metodija i nastavlja se kroz vekove. Podsetio je da su u ovoj crkvi održavani veliki sabori još za vreme Svetoga Simeona i Svetoga Save, da se u njoj krstio Sveti Sava, Sveti Stefan Prvovenčani i deca Svetog Simeona i Svete Ane, koji su se u njoj primili monaški postrig.
Mitropolit je kazao da je Crkva Svetih Petra i Pavla majka crkva svih crkava koje je gradio narod Božji, srpski, kroz vekove. Majka crkva i Studenice i Žiče, Pećke patrijaršije i Dečana, Morače i Gračanice, i svih drugih naših hramova širom vaseljene.
„Ovo je najstariji sabor koji sabira u sebe sve sabore našeg naroda kroz vekove i ja se nadam i ubuduće. Ako Bog da, ovde će biti sabor, na kojem će biti i Njegova svetost naš Patrijarh i svi arhijereji naše Crkve, sličan onom, i još veći, od onoga koji je bio za vreme Svetoga Simeona i Svetoga Save.“
Vladika je kazao da iako ponekad zaboravimo, Stari Ras je koren našega duhovnoga bića, jer je ovde episkop, u vreme Svete braće Kirila i Metodija, od kojeg je traženo da pripadne Rimokatoličkoj crkvi to odbio, rekavši da mi pripadamo Istoku, Carigradu, Svetom gradu Jerusalimu i to opredeljenje i traje:
„Ne samo 1.000 godina, nego 1.500 i više godina, to opredeljenje naše kroz vekove traje, nosimo časni krst i čuvamo na ovom mestu izvornu veru pravoslavnu. Daj Bože da se tako i nastavi. Kosovo i Metohija i Raška su temelj bića ovoga naroda ma gde se on nalazio“, poručio je vladika Amfilohije i dodao da ako se odreknemo tog temelja onda su odričemo sebe i svega svetoga što je ovaj narod rodio kroz vekove, izražavajući nadu da toga neće biti.
Dodao je da i srpski predsednik Aleksandar Vučić govori i traži nešto, i ako im nešto daju, oni će izdati Kosovo i Metohiju, i da je to sramota i za njega i svakoga drugoga koji se odriče svoga bića i pamćenja, svoje istorije i svetinja.
Proslava 1000 godina od prvog pisanog spomena Raške eparhije i osam vekova samostalnosti Srpske pravoslavne crkve u Starom Rasu, koji je kolevka srpske države, počela je juče u Crkvi Svetih apostola Petra i Pavla, večernjom službom koju je služio Episkop Teodosije sa više arhijereja naše Crkve, nakon čega je održana svečana akademija.
Petrova crkva kod Novog Pazara u Rasu predstavlja najstariji spomenik crkvene arhitekture na prostoru Srbije i prvobitno je sedište Raške episkopije. Crkva se nalazi dva kilometra severno od centra Novog Pazara, a prema do sada poznatim pisanim izvorima potiče iz 8. veka, ali je verovatno i starijeg datuma. U drugoj hrisovulji cara Vasilija II iz 1020. godine, izdatoj Ohridskoj arhiepiskopiji, pominje se Raška episkopija koja je obuhvatala čitavu Srbiju, a sedište episkopije je bila Crkva Svetih Petra i Pavla. Tokom prvih godina vladavine Nemanjića, Petrova crkva u Rasu je bila mesto najznačajnijih događaja. U njoj je ponovo, po pravoslavnom obredu, kršten veliki župan Stefan Nemanja. U Petrovoj crkvi on je predao presto svom sinu Stefanu Prvovenčanom, a na istom mestu je i Episkop raški zamonašio Nemanju i njegovu ženu Anu.
Posle sticanja crkvene samostalnosti 1219. godine, prvi srpski arhiepiskop postaje Sava Nemanjić a sedište Srpske crkve manastir Žiča, dok sedište Raške episkopije ostaje u Petrovoj crkvi.
PROČITAJTE I:
HALJINA CARICE JELENE DAR PETROVOJ CRKVI
Komentari