Teatar
teatar/18.01.2019.

U slavu Branislava Nušića

teatar
  • Instagram printscreen/mpus_beograd
Autor fotografije:
Kaleidoskop media


U subotu, 19. januara Narodno pozorište u Beogradu obeležiće 81 godinu od smrti velikog komediografa Branislava Nušića polaganjem cveća u 12 časova na spomenik (Trg Republike - plato dr Zorana Đinđića), a potom u 12.30 časova u Muzeju Narodnog pozorišta (ulaz iz Dositejeve 2) biće prikazan audio i video zapis „Audiobiografija Branislava Nušića“ .           

Nakon prikazivanja  „Audiobiografije Branislava Nušića“, zajedničkog projekta Udruženja za razvoj i unapređenje kulture javnog govora „Izražajanost“ i  „NUŠIĆ“ Fondacije, reditelj Marko Đurić, glumci Dušica Novaković i Dragan Vujić, kao i Slobodan Roksandić, osnivač Udruženja, govoriće o  realizacije ideje da se na ovaj način čuva sećanje na velikane naše kulture i podstiče kultura govora kroz lepotu kazane reči. 

Ovaj program lepe reči i dobrog govora upotpuni će finalisti Memorijala „Ljubica Koprivica“, sastavnog dela projekta „Besedništvo i Kultura govora za decu i mlade“. 

Veliki Branislav Nušić bio je srpski književnik, komediograf, pisac romana, drama, priča i eseja, začetnik retorike u Srbiji, i istaknuti fotograf amater. Takođe je radio kao novinar i diplomata.

Nušić je rođen 20. oktobra (8. oktobra po julijanskom kalendaru) 1864. u Beogradu, u ulici Kralja Petra I, u kući na čijem je mestu danas Narodna banka Srbije, kao Alkibijad Nuša (cin. Alchiviadi al Nuşa) u cincarskoj porodici Đorđa i Ljubice Nuše. Njegov otac je bio ugledni trgovac žitom, ali je ubrzo posle Nušićevog rođenja izgubio bogatstvo. Porodica se preselila u Smederevo, gde je Nušić proveo svoje detinjstvo i pohađao osnovnu školu i prve dve godine gimnazije. Nušić je maturirao u Beogradu. Kada je napunio 18 godina, zakonski je promenio svoje ime u Branislav Nušić. Diplomirao je na pravnom fakultetu u Beogradu 1885. godine. Tokom studija je proveo godinu dana u Gracu.

Nušić se borio u Srpsko-bugarskom ratu 1885. godine, koji ga je zatekao na služenju redovnog vojnog roka. Nakon rata je objavio kontroverznu pesmu „Dva raba“ u „Dnevnom listu“, zbog koje je osuđen na dve godine robije. Pesma je ismevala srpsku kraljevinu, a posebno kralja Milana.

Državnu službu Nušić je dobio 1889. godine. Kao zvaničnik Ministarstva spoljnih poslova, postavljen je za pisara konzulata u Bitolju, gde se i oženio 1893. godine. Na jugu Srbije i u Makedoniji proveo je celu deceniju. Njegova poslednja služba u tom periodu bilo je mesto vicekonzula u Prištini. Tokom službovanja u Prištini bio je svedok stradanja srpskog stanovništva, što je opisivao u svojim pismima koja su postala poznata kao Pisma konzula.

Godine 1900. Nušić je postavljen za sekretara Ministarstva prosvete, a ubrzo posle toga postao je dramaturg Narodnog pozorišta u Beogradu. 1902. je postavljen za poštansko-telegrafskog komesara prve klase u Poštansko-telegrafskom odeljenju Ministarstva građevina. Godine 1904. postavljen je za upravnika Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu. 1905. godine, napustio je ovu funkciju i preselio se u Beograd, gde se bavio novinarstvom. Osim pod svojim imenom, pisao je i pod pseudonimom „Ben Akiba“.

Vratio se 1912. godine u Bitolj kao državni službenik, a 1913. godine osnovao je pozorište u Skoplju, gde je živeo do 1915. Napustio je zemlju sa vojskom tokom Prvog svetskog rata i boravio u Italiji, Švajcarskoj i Francuskoj do kraja rata.


PROČITAJTE I:

CECA BOJKOVIĆ - NA SCENI SI SLOBODAN ČOVEK

DARIJAN MIHAJLOVIĆ - VLAST OD HEROJA NAPRAVI TIRANINA


Posle rata, Nušić je postavljen za prvog upravnika „Umetničkog odseka“ ministarstva za prosvetu. Na ovoj poziciji je ostao do 1923. godine. Posle toga je postao upravnik Narodnog pozorišta u Sarajevu, da bi se 1927. godine vratio u Beograd.

Izabran je za redovnog člana Srpske kraljevske akademije 10. februara 1933.

Branislav Nušić je bio plodan pisac, poznat po svom upečatljivom humoru. Pisao je o ljudima i njihovoj, često duhovitoj, prirodi.

Preminuo je 19. januara 1938, a tog dana fasada zgrade beogradskog Narodnog pozorišta bila je uvijena u crno platno.

O njegovom burnom životu snimljena je televizijska drama Neozbiljni Branislav Nušić 1986. godine.

Književna dela Branislava Nušića 

Drame: „Tako je moralo biti“, „Jesenja kiša“, „Iza Božjih leđa“, „Pučina“, „Kirija“.

Komedije: „Protekcija“, „Svet“, „Put oko sveta“, „Gospođa ministarka“, „Narodni poslanik“, „Mister Dolar“, „Ožalošćena porodica“, „Pokojnik“, „Sumnjivo lice“, „Ujež“, „Dr“, „Vlast“ (nedovršena), Đole Kermit (nedovršena).

Romani: „Opštinsko dete“ (u Sarajevu izdato kao „Općinsko dijete“), „Hajduci“ (svoj doživljaj iz detinjstva), „Devetstopetnaesta“, „Autobiografija“.

Pripovetke: Nušićev grob na beogradskom Novom groblju, „Politički protivnik“, „Posmrtno slovo“, „Klasa“, „Pripovetke jednog kaplara“.

Tragedije: „Knez Ivo od Semberije“, „Hadži-Loja“, „Nahod“.

Rasprave i udžbenici: „Retorika“.

Putopisi: Kosovo, Opis zemlje i naroda.

Doprinos srpskoj fotografiji: Nušić se bavio se fotografijom i pre konzulovanja u Prištini (jun 1893). Jedan je od najranijih srpskih stereofotografa. Ostavio je trag i kao pisac o srpskoj fotografskoj istoriji (prvi je zabeležio delovanje putujućih dagerotipista Kapilerija i Dajča), i nekim tada novim tehnikama (npr. o rentgenskoj fotografiji). Svojim fotografskim radovima ilustrovao je svoje tri putopisne knjige. Učesnik je Prve izložbe fotoamatera u Beogradu, 1901. Objavio je u listu „Politika“ i jednu pripovetku na fotografske teme koju je posvetio svom kumu, dvorskom fotografu Milanu Jovanoviću. Nušićeva fotografska dela se čuvaju u njegovom legatu u Muzeju grada Beograda.

Opere: Knez Ivo od Semberije (opera), 1911.

Stripovi: Još za Nušićevog života, njegova dela su stripovana u najtiražnijim međuratnim listovima, a autori su bili najpoznatiji umetnici tog doba. „Put oko sveta”, scenaristička adaptacija Branko Vidić, crtež Đuka Janković, Mika Miš, Beograd 1937. „Hajduci“, adaptacija i crtež Aleksije Ranhner, Mika Miš, 1938. „Opštinsko dete“, adaptacija i crtež Momčilo Moma Marković, Ošišani jež, Beograd.

Filmovi: Nušićeva dela su od 1950. do danas adaptirana u pedesetak bioskopskih i televizijskih filmova: Dr (film), Sumnjivo lice (film), Put oko sveta (film), Pre rata (film), Narodni poslanik (film), Mister Dolar (film), Pokojnik (film), Svet (film), Ljubavni slučaj sestre jednog ministra (film), Ožalošćena porodica (film), Vlast (film), Tuce svilenih čarapa (film), Gospođa ministarka (film).



Bibliografski izvor: Vikipedija

POVEZANE VESTI
button left button right
KATEGORIJA VESTI
button left button right

Komentari

Vaš komentar je uspešno prosleđen na odobravanje.
reklama box
reklama box
reklama box
reklama box