Teatar
teatar/30.01.2017.

Slavljeničko "Labudovo jezero"

teatar
  • Promo
  • Oksana Toskić
  • Oksana Toskić
Autor fotografije:
Priredio: Luka Novaković

U utorak, 31. januara na Velikoj sceni Narodnog pozorišta u 19.30 biće izveden balet "Labudovo jezero", na muziku P. I. Čajkovskog, prema libretu Vladimira Begičeva i Vasilija Gelcera, u koreografiji i režiji Dimitrija Parlića, povodom sto godina od Parlićevog rođenja.

Dirigent Đorđe Pavlović, solisti su Ana Pavlović, Jovan Veselinović i Dejan Kolarov. Učestvuje celokupni ansambl Baleta i Orkestar Narodnog pozorišta u Beogradu.

„Labudovo jezero“, pravi biser klasičnog baletskog reprtoara, premijerno je izveden u Narodnom pozorištu, u ovoj koreografskoj postavci, 14. maja 1970, a obnovljen 23. aprila 1998. godine.

Parlić je zadržao koreografsku celinu u drugom, antologijskom činu Lava Ivanova sa pojedinim koreografskim intervencijama, dok je prvi i treći čin kreirao sam.

Na sceni Narodnog pozorišta, "Labudovo jezero" je prvi put postavljeno 1925. godine u koreografiji Aleksandra Fortunata. Narednu inscenaciju, 1951. godine, uradila je Nina Kirsanova, a potom je usledila Parlićeva verzija koja je, prema oceni brojnih kritičara, ostavila mnogo snažniji umetnički utisak u odnosu na prethodne dve postavke "Labudovog jezera" na sceni Narodnog pozorišta u Beogradu.

Obnova ovog baleta 1998. godine, predstavljala je dug prema priznatom srpskom koreografu, ali i znak velikih estetskih vrednosti.

Restauraciju scenskog dizajna prema originalu Kžištofa Pankijeviča uradili su Boris Maksimović (dekor) i Katarina Grčić (kostimi).

Dimitrije Parlić, jedan od najistaknutijih srpskih baletskih igrača i koreografa, koji je svojim stvaralaštvom ostavio neizbrisiv trag u istoriji baleta, rođen je u Solunu 1916. godine.

Kao igrač je pokazivao poseban smisao za uloge zasnovane na igračkoj tradiciji naših naroda, dok mu se koreografski opus odlikovao skladnošću igračkih fraza i linija, zasnovanih na spoju klasičnog i savremenog baleta.

Glumačku školu pohađao je u Beogradu, a baletski se školovao u Beču i Bernu. Od 1942. godine bio je solista u Narodnom pozorištu u Beogradu, a potom šef baletskog ansambla i koreograf.

U periodu od 1958. do 1962. godine bio je direktor baleta Državne opere u Beču, a nakon toga, imao je angažmane u Rimu, Helsinkiju, Berlinu, kao i u Zagrebu, gde je i počeo da se bavi koreografijom postavivši plesne scene u operi „Pikova dama“ Petra Iljiča Čajkovskog. Od 1971. godine, kao slobodan umetnik, radio je u mnogim pozorištima u zemlji i inostranstvu. Zbog bolesti je bio prinuđen da se povuče sa scene, ali je nastavio izuzetno uspešnu koreografsku karijeru tokom koje je postavio niz baletskih dela sa maštovitošću i originalnošću kakva se retko sreće, što ga je i uvrstilo u red naših najvećih koreografa.

Među njima su "Romeo i Julija" (Prokofjev), "Orfej" (Stravinski), "Čudesni mandarin", "Dama s kamelijama", "Ana Karenjina", „Žar ptica“, „Kopelija“, "Dvoboj", "Simfonijski triptihon", "Ohridska legenda", "Labudovo jezero"...

Preminuo je u Beogradu 1986. godine.

Pročitajte još:

Ispunjena poslednja želja Jovana Ćirilova


POVEZANE VESTI
button left button right
KATEGORIJA VESTI
button left button right

Komentari

Vaš komentar je uspešno prosleđen na odobravanje.
reklama box
reklama box
reklama box
reklama box