Razgovarala: Gordana Tadić / Naslovna fotografija: Nebojša Medo Perković
Podgoričanka Aleksandra Prelević Paladino, autorka je muzike i bubnjarka koja živi i radi između Rima i Podgorice. Poznata i kao Dolce Hera Aleksandra na jedinstven način spaja klasično obrazovanje i moderan muzički izraz.
Aleksandra je kroz školu "Vasa Pavić" i mentorstvo džez bubnjara Momčila Glomazića razvila svoje muzičke veštine i talenat, da bi se kasnije afirmisala kao bubnjarka, producentkinja i izvođač. U razgovoru za naš magazin ona otkriva kako je klasično obrazovanje oblikovalo njen prelazak iz ritam sekcije u poziciju frontmena i kako ju je inspirisala želja za istraživanjem nepoznatog.
Foto: Nada Vojinović
Sa svojim solo projektom Dolce Hera, Aleksandra istražuje nove umetničke pravce i žanrove. Njen singl "Common Dreams" je postigao veliki uspeh na digitalnim platformama sa preko 300.000 strimova, dok je rad na spotu za pesmu "Sweet Bizarre" pokazao njenu kreativnu viziju. U intervjuu, ona takođe govori o svojoj saradnji sa Dragoljubom Đuričićem, planovima za budućnost, uključujući predstojeći album i uticaj digitalnih platformi na muzičku industriju.
Kako je Vaše klasično muzičko muzičko obrazovanje uticalo na Vaš rad kao bubnjara i producenta i odakle dolazi ta neobična inspiracija?
Mislim da tek sada uviđam značaj klasičnog muzičkog obrazovanja iza sebe i da mi ono umnogome otvara širinu pogleda na muzičko stvaralaštvo kakva perspektiva je potrebna za ovako specifičan projekat na kom radim. Solo muzički projekat jedne bubnjarke znači prelazak iz ritam sekcije u poziciju frontmena, koja opet obožava upravo tu svoju polaznu tačku, a koja nije samo beat već i heartbeat cijele zamisli. Praviti izlete u druge uloge u autorskom radu, od komponovanja i rada na aranžmanu preko pisanja tekstova i osmišljavanja melodijskih linija pjevanja, ali i cjelokupne estetske konstrukcije projekta i umjetničkog lika, podrazumijeva veliku želju za istraživanjem neistraženih slojeva sopstvene ličnosti. Inspiriše me nepoznato.
Recite nam nešto više o svom umetničkom alter egu, Dolce Hera? Šta vas je inspirisalo da krenete solo pod tim imenom?
Hera je moj nadimak još iz tinejdž perioda, dok uz Dolce stvara jedan oksimoron koji otkriva ponešto o meni, a ponajviše želju za preispitivanjem ustaljenih obrazaca u svijetu muzike. Svjesna sam da se ne dešava često da u pojedincu za kratko vrijeme i nakon duže muzičke pauze sazri ideja jednog cjelokupnog albuma, te da osjeti neodoljivi poriv za ponovnim bavljenjem muzikom. S obzirom na to da želim da eksperimentišem sa najrazličitijim muzičkim žanrovima, pa i ulogama što kao bubnjar i autor, što kao performer, to je bilo moguće samo u okvirima solo projekta.
Foto: Rade Todorović
Kao neko ko se bavi različitim aspektima muzike, od komponovanja do režije muzičkih spotova, kako balansirate te uloge i gde pronalazite najviše zadovoljstva?
Bez ikakve dileme najveće zadovoljstvo za mene predstavlja nastup uživo, dok studijski rad ima apsolutno svoju specifičnu draž, od čega se posebno pronalazim u pisanju tekstova, kao intimnom autorskom trenutku, zatim osmišljavanju dionica bubnja, kao prirodnoj sklonosti, i u ulozi režisera svojih spotova. Ovo posljednje mi daje dodatnu slobodu umjetničkog izraza, jer za mene muzika ima svoju boju, teksturu, dinamiku i radnju baš kao jedna pozorišna predstava koja svoje krunisanje ima u lajvu pred publikom.
Radili ste sa mnogim poznatim muzičarima, kako domaćim tako i stranim. Da li postoji neka saradnja koja vam je posebno draga i zašto?
Svaka saradnja je bila prozor u svijet umjetnosti, pritom najbitnije, u svijet onako kako ga drugi muzičar vidi. To obogaćuje i zasigurno je najveći uticaj na mene ostavio Dragoljub Đuričić, sa kojim sam nastupila u Crnogorskom Narodnom Pozorištu, kao neko od koga se može naučiti širina shvatanja bunjarstva, vjerovatno uticaj koji me je kasnije stimulisao ka multidisciplinarnom pristupu umjetnosti.
Foto: Rade Todorović
Vaš singl "Common Dreams" je postigao veliki uspeh na digitalnim platformama. Šta mislite da je doprinelo toj popularnosti?
“Common Dreams” kao i moj drugi po redu, ali i kao predstojeći singl, propraćen je spotom kao svojim neodvojivim dijelom. Smatram da je spot animacija za taj singl bio u posebnom ključu jezika mladih, oduševilo me što su prepoznali tu našu upornu potragu za autentičnosti u animiranom svijetu. 3D custom-made modeli protagonista i animirani model Kadilaka “Escalade” iz teksta pjesme sa General Motors licencom, koji poput kratkometražnog akcionog filma pričaju o neobičnim snovima koje sanjaju mnogi mladi neobični sanjari.
U režiji i pisanju scenarija za spot za pesmu "Sweet Bizarre," koji je bio vaš kreativni proces?
Rad na toj pjesmi je bio posebno magičan od samog početka, jer već kada sam napisala tekst imala sam ispred sebe sliku ključnih scena i radnje samog spota. Poput jedne vizije boja koje dominiraju, kostima ali i ambijenta za realizaciju spota, jedinstvene pastelno zelene boje Kraljevskog pozorišta “Zetski Dom” na Cetinju, vizije koja me vodila do same realizacije baš tu, u jednoj od najznačajnijih crnogorskih institucija kulture, u najstarijem državnom teatru. Scenario je refleksija samog teksta pjesme kroz prizmu ideja kulta u umjetnosti kao jedne ode Pop Surealizmu.
Kako vidite muzičku scenu u Crnoj Gori, regionu, ali i u Italiji, i kako te kulture utiču na vašu muziku?
Nadam se većem buđenju autorskog stvaralaštva u Crnoj Gori, dok primjećujem homogenost u trendovima u muzici koja je danas, može se reći, globalna. U stalnoj sam potrazi za novim zvukom i autentičnim umjetnicima sa kojima bih poželjela sarađivati upravo zbog mogućeg rasta na umjetničkom nivou baš kroz međusobni uticaj, no istovremeno dobro poznavanje onoga što me ne može oduševiti predstavlja koristan kompas u svijetu današnje hiperprodukcije.
Šta Vam je donela stipendija Miloš Fondacije?
Dobitnica sam stipendije Fondacije Miloš Karadaglić za audio-vizuelni projekat, pa je moj predstojeći singl “Trivial Lovers” dobio svoj spot u mojoj režiji, a u produkciji Synchro studia Porto Montenegra kroz podršku Fondacije. Nedavno smo premijerno prezentovali ovaj spot u sklopu mog nastupa na Rubix festivalu u Porto Montenegru, koji je istovremeno predstavljao moj povratak nastupima uživo nakon muzičke pauze i u okviru sada mog solo projekta. Drago mi je da smo opravdali ukazano povjerenje i da možemo svjedočiti uspješnom pokretanju ovako plemenite inicijative Fondacije za vitalnu sferu kulture.
Planovi za budućnost u muzičkoj karijeri i možemo li očekivati neki novi projekat uskoro?
Privodimo kraju rad na predstojećem albumu i raduje me što ću kroz ovaj projekat imati priliku da sarađujem sa izuzetno talentovanim umjetnicima.
Kako doživljavate evoluciju muzičke industrije, posebno u eri digitalne muzike i streaming platformi?
Ja sam ljubitelj inovacija i iskoraka, iako istovremeno imam osviješćenu kritičku svijest. Izuzetno veliko olakšanje za umjetnike je imati put do publike kroz streaming platforme praktično na dlanu, u jednom kliku, dok je s druge strane jako teško ostati svoj, s obzirom na ogromnu konkurenciju, hiperprodukciju i trenutne mode. Ipak smatram da u svemu tome postoji jedna konstanta koja drži svemu ravnotežu, publika koja uvijek želi i cijeni samo hrabru autentičnost i koja jedina ima izglede da traje.
Koji savet biste dali mladim muzičarima koji tek započinju svoju karijeru?
Da ukoliko imaju velike snove, da vjeruju u sebe i da ih slijede, a da ukoliko imaju male snove, da razmisle i zapitaju se šta nije u redu. Muzika je zvezdana prašina, i taj put su zvezdane staze.
PROČITAJTE VIŠE:
STIVEN ŠAPIRO O DEJVIDU BOUVIJU - FOTOGRAF SA VRHA SVETA
MEKASLIN - BOUVI JE DAO DUBLJU DIMENZIJU
Svi sadržaji na portalu magazina Kaleidoskop media su besplatni, a sajt se finansira isključivo donacijama čitalaca i prijatelja.
Podržite rad našeg magazina OVDE
Komentari